Het verhaal van James


James is 1 van de jongens die woont in House of Refuge, kleinschalige opvang voor straatjongens ,geleid door Gilbert. Hier zijn verhaal:

Mijn naam is James Muhia Ng’ang’a, ik werd geboren in 1987 op 8 oktober in een klein plaatsje in het midden van Kenia. Ik heb 2 zusters, 1 is getrouwd. Mijn ouders waren boer. Mijn vader had 3 vrouwen. Ik ging naar een lagere school die gebouwd is door Plan International. Toen ik 10 jaar was gebeurde er iets tragisch: ik kwam uit school en hoorde dat mijn ouders waren opgenomen in het ziekenhuis, de volgende dag hoorde ik dat ze waren gestorven.

Het leven veranderde drastisch: ik kon met mijn 2 zussen niet bij onze stiefmoeders blijven en wij gingen naar een tante: de zus van mijn moeder. Ik kon daar mijn lagere school met succes afronden. Hoewel ik goede cijfers had, kon ze de middelbare school niet betalen voor mij. Ik ging naar mijn grootmoeder waar een groep zusters van de Katholieke kerk mijn studie betaalde zolang ik goede cijfers haalde. Dat was geen probleem: het eerste en tweede jaar was ik 1 van de beste studenten.

In het derde jaar werd ik depressief: Als andere studenten naar hun ouders gingen in de vakantie voelde ik me eenzaam en nutteloos. Bij familie die me iedere keer liet merken dat ik in hun plaats een profiteur was van hun gezin, begon ik mezelf minderwaardig te voelen en ik sloot me soms op en het werd zo erg dat ik mezelf haatte. Zo begon ik drugs te gebruiken. Het werd zo erg dat ik slechte resultaten kreeg op school en aan het eind van het derde jaar besloot ik weg te lopen. Ik vluchtte van alles en iedereen. Zo belandde ik tenslotte in Mombasa als straatjongen, verslaafd aan de drugs.

Het leven op straat was hard: ik belande in de gevangenis, at uit de vuilnisbak, opgejaagd door de politie. Het enige dat wat verlichting gaf waren de drugs. Ik overwoog een eind aan mijn leven te maken maar had de moed niet. Niemand gaf om mij en ik haatte mezelf omdat ik gefaald had. Ik verlangde naar de tijd dat ik naar school ging, maar had het voorgoed verprutst. Vele jaren verstreken zonder enige hoop, tot het moment in 2008 toen er een man kwam die begon te preken: hij heette Hezekiah, we noemden hem Hezz. Je kon de liefde en oprechtheid voelen als hij sprak. Na enige dagen gaf ik gehoor aan zijn oproep, ik ging naar de kerk, wat ik jaren niet gedaan had. De mensen waren vriendelijk en ik voelde me weer iemand. We mochten zelfs thuis komen bij Hezz. Hij gaf echt om ons. Ik kon echter niet van mijn verslaving afkomen en uiteindelijk ging ik terug naar de straat, maar ik zal nooit vergeten wat Hezz voor mij gedaan heeft.

Terug op straat werd ik alcoholist, ik verloor opnieuw mijn hoop. Maar God is genadig! In 2012 kwam ik Gilbert tegen, ik kende hem van de straat, we zaten in de zelfde achterbuurt. Hij was zo veranderd: hij sprak op een ander geestelijk niveau. Hij vroeg me om mijn leven aan Jezus te geven. Hij zocht me steeds weer op. Soms hoorde ik hem niet eens omdat ik te dronken of te high was om te luisteren, maar hij bleef komen. Het was een hele strijd voor mij om te geloven dat ik werkelijk kon veranderen. Ik besloot om een dag nuchter te blijven en echt naar hem te luisteren. Ik herinnerde mij dat hij er ook bij was toen Hezz ons uitnodigde. De woorden van Gilbert bleven me bezig houden: “God houdt van jou, daarom heeft Hij mij naar jou gestuurd om dat te vertellen”. Al mijn vrienden waren verslaafd, hoe kon ik dan stoppen? Ik zat in een hevige strijd.

Op een dag nam Gilbert mij apart en vroeg: “als je uit deze plaats zou kunnen vertrekken, zou je dan van je verslaving afkomen?” “Het zou me heel erg helpen”, antwoordde ik. Toen vroeg hij me om bij hem te komen wonen. Daar ontmoette ik de andere 3 jongens: 1 kende ik van de straat en de ander2 kende ik van de sloppenwijk waar ik altijd illegale drank haalde. Het was een geweldige plaats. ‘s Avonds tijdens het gebed gaf ik mijn leven opnieuw aan Jezus en ik sloot me aan bij de familie. Gilbert gaf me Bijbelstudie en ik ging vaak ’s avonds mee naar samenkomsten in de kerk en Echo Christ Alive, waar hij gebedscoördinator is. Door zijn warme vriendschap kon ik van de drugs en drank afblijven. Na verloop van tijd vroeg Gilbert of ik weer naar school wilde, iets wat mijn grote wens was.

Nu ik dit schrijf ben ik gered en zo dicht bij Jezus! God hielp me om van de verslaving af te komen: Hij gaf me hoop! Nu ben ik een gelukkig mens, iets wat ik vroeger alleen maar kon dromen. Ik zit inmiddels in het laatste jaar van mijn school en hoop volgend jaar naar de bijbelschool te gaan. Sinds ik mijn leven aan Jezus gaf, zijn er veel wonderen gebeurd: het onmogelijke werd mogelijk. Ik wil God dienen alle dagen van mijn leven. Mijn jongste zuster was de enige persoon die om me gaf, hoewel ze zelf hulp nodig heeft. Nu ik naar school ga weet ik dat op een dag ik haar leven zal veranderen! Aan God alle eer!James


Naschrift Gilbert
:Ik dank God voor James, ik kan getuigen dat hij echt is veranderd. Hij heeft de rol op zich genomen van “grote broer” in het huis. Hij is veranderd in een vriendelijke man, die zijn taken zeer serieus neemt. Hij doet veel aan gebed en Bijbelstudie en onderwijst de anderen. To God all the glory! Mijn dank gaat uit naar de donateurs van Keniasupport, ik ben zo blij met wat jullie doen om hoop te brengen in levens, ook die van mij. Jullie zijn een zegen voor velen, moge God dat zegenen.

Print Friendly, PDF & Email