Ons bezoek aan Kenia


Jambo allemaal,

Begin december zijn we ruim een week met elkaar (Durk, Tineke, Mathijs) afgereisd vanuit het koude Nederland naar het warme Kenia. Voor ons (Romke en Lotty) was dit de eerste keer dat we in aanraking kwamen met de Afrikaanse manier van leven; het klimaat is niet alleen warm, maar ook de mensen. Wij willen jullie kort meenemen langs de hoogtepunten van onze reis; we moeten meteen denken aan de woorden van Durk en Tineke: ‘Het is moeilijk in woorden over te brengen wat je in Kenia hebt meegemaakt’.

Ontmoeting weeshuis
De eerste avond in Kenia mochten we de kinderen van het weeshuis ontmoeten. Wij zeiden tegen elkaar ‘wie zou er meer zenuwachtig zijn, de kinderen of wij?’. Het was een warm onthaal: we kregen een rondleiding van de manager waarbij we het personeel leerde kennen. In de woonkamer aangekomen stonden de kinderen ons op te wachten. Onze oren werden verblijd met een prachtig welkomstlied. Later op de avond aten we gezamenlijk buiten en raakten wij in gesprek met de oudere kinderen die erg geïnteresseerd waren. Hoewel het erg warm was, moest het ijs wel even worden gebroken; gelukkig zette Tineke al gauw in met het spel handjeklap. Al zingende en klappende brak het ijs al snel en voelde we ons op ons gemak.

Feeding Station (Voedsel uitdeel plek)
Ons verblijf kende ook veel indrukwekkende ontmoetingen; het eerste wat dan in je opkomt is de feeding station waar we ongeveer 1200 straatkinderen hebben ontmoet. Ze komen daar elke week op zondag voor een warme maaltijd. Dit wordt georganiseerd door een groep Indische zakenlui (met behulp van de lokale bevolking). Daar sta je dan met een schaal met eten in de hand wat je aan een viertal kinderen geeft. Er lijkt geen einde te komen aan de rij met kinderen die langskomt om eten van ons te krijgen. Door de instructie van de Indiërs verloopt alles op een ordelijke wijze waar wij wel even van opkijken.

Bezoek studenten
Gedurende de week waren Durk en Gilbert (contactpersoon uit Kenia) continu op pad om bij de studenten langs te gaan. Ten eerste om de cijferlijsten en schoolkosten in te zien, maar ook om te vragen hoe het gaat. Een persoonlijke ontmoeting doet in dit opzicht veel meer recht aan de student.
Verschillende keren zijn wij mee geweest; je komt echt overal: stad, platteland en sloppenwijken. Op deze manier maakten wij kennis met de verschillende leefomstandigheden. Een mooi voorbeeld is het bezoek aan Lucas. Lucas is een jongen die op het platteland woont. Eenmaal aangekomen bij het lemen hutje van zijn ouders kregen we een gezonde versnapering die in Nederland zeker het gezondheidskeurmerk zou krijgen, namelijk een verse kokosnoot. Zijn moeder waardeerde de sponsoring zo dat we niet weg konden gaan zonder een geschenk in ontvangst te nemen. We keken wel even op toen Lucas met een groot mes en een levende eend kwam aanzetten. Zou de eend voor onze ogen worden geslacht?.. Nee, gelukkig niet. We krijgen hem levend mee in de kofferbak van de auto.
Na de eend bij het weeshuis te hebben gebracht, gingen we later die week naar een sloppenwijk. Hier ontmoetten wij onder andere de studente Lilian. Zij woont samen met haar dochtertje in een hutje van 1,5 bij 2 meter. Ze volgt een computeropleiding en we konden haar in verband hiermee blij maken met een kleine laptop. Het was prachtig te zien hoe haar dochter vlijtig de schoenen aan het rechtzetten was. Dit aspect valt erg op in Kenia: waar de mensen ook leven, ze zien er altijd schoon en netjes uit.
Over netjes gesproken tijdens een ander bezoekje in Mombassa ontmoetten wij Faith (10 j.). Ze is een sprankelend meisje dat erg haar best doet op school. We konden merken dat zij en haar ouders zich verheugd hadden op ons bezoek. Faith was prachtig gekleed zoals een prinses naar haar eerste bal gaat. Onderweg naar Vaider (een andere studente) trokken wij in de buurt de nodige aandacht. We kregen een horde kinderen achter ons aan die luidkeels riepen ‘Muzungu’, wat betekent blanke. Zoals zij van ons onder de indruk waren, waren wij onder de indruk van hun.

Bezoek weeshuis
In de periode dat wij er waren hadden de kinderen twee maanden zomervakantie. Tineke en Matthijs verbleven het grootste gedeelte van de week in het weeshuis waar ze met de kinderen zijn opgetrokken. Wij zijn ook twee dagen geweest. Het was leuk om de kinderen op een ongedwongen manier beter te leren kennen. We gingen met ze knutselen, voetballen en schaken. Matthijs had één van de kinderen (Mozes) de dag ervoor leren schaken. Hij heeft de spelregels goed uitgelegd want we konden het niet van Mozes winnen. Of…we zin gewoon slecht in schaken.
Voor de kinderen een geweldig uitje: naar het strand. Op zo’n twintig minuten lopen van het weeshuis is de Indische Oceaan. Hier konden de kinderen heerlijk spelen en wij onze witte huid inruilen voor een gekleurd tintje.

We kijken terug op een zeer bijzondere en gezegende reis. Een hele mooie ervaring!

Kwaheri! Tot ziens!

Romke en Lotty de Vries

Print Friendly, PDF & Email